Pytanie, z którym możesz się utożsamić

Zakochałem się w kobiecie młodszej ode mnie o 15 lat. Poznaliśmy się z jej inicjatywy, zamieszkaliśmy razem i wierzyłem, że tworzymy prawdziwy związek. Niedawno dowiedziałem się od osoby, która ją zna, że przed naszym poznaniem miała ukończyć kurs uwodzenia bogatych mężczyzn i mówić o planie zdobycia zamożnego Polaka. Od tamtej chwili nie wiem, czy jej miłość jest prawdziwa. Czuję się oszukany, zagrożony i niepewny nawet we własnym domu. Jak ustalić, czy jestem manipulowany, i ochronić siebie, nie oskarżając niewinnej osoby?

Pytanie opracowane na potrzeby poradnika na podstawie przedstawionego problemu.

Jestem psychologiem i popularyzatorem wiedzy o ludzkich zachowaniach. Interesują mnie szczególnie sytuacje, w których miłość, zaufanie i potrzeba bliskości mogą zostać wykorzystane do zdobycia wpływu nad drugim człowiekiem. Jeśli masz pytanie, które warto omówić w kolejnym artykule, napisz na psycholog@psycholog.click lub przez WhatsApp. Jeżeli przeżywasz podobną sytuację i potrzebujesz indywidualnego spojrzenia, możesz umówić konsultację psychologiczną online.

Wyobraź sobie, że pewnego dnia ktoś przekazuje ci informację, która podważa sens całego twojego związku. Kobieta, którą kochasz, mogła wcześniej przygotowywać się do uwodzenia zamożnych mężczyzn. Nagle wspólne wspomnienia nabierają innego znaczenia. Jej pierwszy uśmiech, inicjatywa spotkania, szybka bliskość, wspólne mieszkanie. Czy to nadal miłość, czy starannie przygotowany scenariusz?

Zanim wydasz wyrok, zrób dwie rzeczy: potraktuj poważnie własne bezpieczeństwo i oddziel informacje potwierdzone od podejrzeń. Sam fakt istnienia kursów uwodzenia nie dowodzi, że konkretna osoba jest oszustką. Natomiast powtarzalna presja finansowa, przekraczanie granic, kłamstwa i próby przejęcia kontroli nad majątkiem wymagają zdecydowanej reakcji niezależnie od tego, czy ktoś ukończył jakiekolwiek szkolenie.

1. Szkoły uwodzenia bogatych mężczyzn. Czy naprawdę istnieją?

Tak. Istnienie komercyjnych kursów uczących kobiety, jak zdobywać zainteresowanie mężczyzn, w tym zamożnych kandydatów na partnerów, jest udokumentowane. Nie jest to wyłącznie legenda internetowa.

Jednym z ciekawszych materiałów jest film dokumentalny School of Seduction z 2019 roku w reżyserii Aliny Rudnitskiej. Reżyserka przez kilka lat obserwowała trzy Rosjanki uczestniczące w kursach uwodzenia. Kobiety uczyły się określonych sposobów prezentowania siebie, zachowania wobec mężczyzn oraz budowania atrakcyjności w kontekście poszukiwania partnera zapewniającego stabilizację i wysoki status społeczny.

Film pokazuje nie tylko szkolenia, lecz także społeczne oczekiwania wobec kobiet, ich pragnienie bezpieczeństwa materialnego i trudności z pogodzeniem zależności ekonomicznej z osobistą niezależnością.

To ważne rozróżnienie. Reportaż dokumentuje funkcjonowanie określonego zjawiska w Rosji. Nie dowodzi jednak, że absolwentki takich kursów są oszustkami ani że realizują wspólny, zorganizowany plan zdobywania majątków cudzoziemców.

W materiałach publicystycznych podobne przedsięwzięcia bywają określane jako szkoły gejsz, akademie kobiecości, szkolenia z kobiecej energii czy kursy zdobywania bogatego męża. Pod tymi nazwami mogą kryć się bardzo różne usługi. Od klasycznej nauki flirtowania i autoprezentacji po instrumentalne traktowanie relacji.

Granica przebiega nie między kobietą przeszkoloną i nieprzeszkoloną, lecz między uczciwym budowaniem związku a celowym wprowadzaniem drugiego człowieka w błąd dla uzyskania korzyści.

Można przecież marzyć o bogatym mężu, nie dopuszczając się oszustwa. Można też wykorzystać drugą osobę finansowo bez ukończenia choćby jednej godziny kursu uwodzenia.

W anglojęzycznej kulturze funkcjonuje określenie gold digger, odnoszące się potocznie do osoby, która poszukuje relacji przede wszystkim dla korzyści materialnych. To jednak społeczna etykieta, nie rozpoznanie psychologiczne ani kategoria prawna.

Podobnie jest z popularnym terminem love bombing, czyli bombardowaniem miłością. Intensywne zainteresowanie, komplementy, deklaracje uczuć i szybkie budowanie bliskości mogą służyć manipulacji. Mogą również towarzyszyć autentycznemu zauroczeniu.

Nie istnieje psychologiczny test, który pozwalałby ustalić nieuczciwość partnerki wyłącznie na podstawie tego, że pierwsza podeszła do mężczyzny, jest młodsza, atrakcyjna albo pochodzi z zagranicy.

W szczególności nie ma podstaw, by uznawać Polskę za udokumentowany główny kierunek działania absolwentek wschodnioeuropejskich kursów uwodzenia. Takie twierdzenie wymagałoby wiarygodnych danych, których nie dostarcza sam fakt istnienia szkół ani pojedyncze relacje.

W opisywanym przypadku najważniejsza jest zatem nie narodowość partnerki, lecz treść otrzymanej informacji, jej wiarygodność i rzeczywiste zachowania w związku.

2. Sprawdź, jak bardzo wpływa to na twoje życie

Zanim zaczniesz szukać dowodów manipulacji, przyjrzyj się własnemu funkcjonowaniu. Podejrzenie zdrady zaufania może uruchomić stan silnego napięcia, nawet jeżeli ostatecznie okaże się nieuzasadnione.

Poniższa tabela ma charakter orientacyjny. Nie jest testem psychologicznym, narzędziem diagnostycznym ani oceną partnerki.

Jeżeli występują groźby, przemoc, uwięzienie, bezpośrednie niebezpieczeństwo fizyczne albo inny nagły stan zagrożenia, nie czekaj na zakończenie prywatnego dochodzenia. W Polsce możesz wezwać pomoc pod numerem 112.

Nie każda obawa oznacza, że ktoś rzeczywiście ci zagraża. Jednak poczucie zagrożenia jest wystarczającym powodem, aby spokojnie ocenić bezpieczeństwo i poszukać wsparcia.

3. Jak działa manipulacja wykorzystująca zakochanie?

W relacji opartej na świadomym wykorzystywaniu drugiej osoby mogą występować trzy wzajemnie wzmacniające się mechanizmy.

Przyspieszenie emocjonalnej bliskości

W zwykłym związku bliskość rozwija się poprzez wspólne doświadczenia, wzajemność, poznawanie granic i obserwację zachowania partnerów.

W przypadku celowej manipulacji bliskość może być przyspieszana po to, aby szybciej zdobyć zaufanie, dostęp do zasobów albo kontrolę nad decyzjami.

Wyobraź sobie hipotetyczną sytuację.

Mężczyzna poznaje kobietę. Po kilkunastu dniach słyszy, że jest wyjątkowy, że nigdy wcześniej nie spotkała nikogo podobnego i że marzy o wspólnym domu. Po miesiącu pojawia się propozycja zamieszkania razem. Niedługo później prośba o pożyczkę.

Czy to oszustwo?

Jeszcze nie wiadomo.

Istotne jest to, co wydarzy się, gdy mężczyzna odmówi pożyczki, zaproponuje wolniejsze tempo związku albo postawi granicę dotyczącą pieniędzy.

W zdrowej relacji odmowa może wywołać rozczarowanie, lecz nie powinna automatycznie prowadzić do zastraszania, upokarzania ani emocjonalnego szantażu.

W relacji manipulacyjnej granica może zostać przedstawiona jako zdrada: skoro mnie kochasz, musisz udowodnić to pieniędzmi.

Nie jest to jednak test niezawodny. Jedna emocjonalna reakcja nie odsłania czyichś intencji. Więcej mówi powtarzający się wzorzec zachowania.

Wykorzystywanie roli opiekuna

Drugim mechanizmem jest uruchomienie poczucia odpowiedzialności za partnerkę.

Samo wspieranie ukochanej osoby jest naturalnym elementem związku. Problem pojawia się wtedy, gdy troska zaczyna oznaczać obowiązek ciągłego finansowania kolejnych kryzysów.

Pojawiają się nagłe wydatki, długi, zobowiązania wobec rodziny, kosztowne plany albo sytuacje, w których odmowa pomocy rzekomo dowodzi braku miłości.

W oszustwach romantycznych takie historie mogą służyć wyłudzaniu pieniędzy. Ostrzegają przed nimi także polskie służby.

Ale istnieje również inne wyjaśnienie. Partnerka może naprawdę znajdować się w trudnej sytuacji finansowej. Dlatego nie wystarczy rozpoznać dramatyczną historię. Trzeba ocenić jej wiarygodność, proporcje pomocy, przejrzystość ustaleń i reakcję na odmowę.

Czym innym jest pomoc bliskiej osobie, a czym innym finansowa odpowiedzialność wymuszana groźbą utraty miłości.

Stopniowe ograniczanie niezależności

Trzeci mechanizm dotyczy izolacji i przejmowania wpływu.

Może zaczynać się niewinnie. Partnerka krytykuje znajomych, sugeruje, że rodzina jej nie akceptuje, obraża się po spotkaniach z przyjaciółmi. Z czasem mężczyzna zaczyna unikać kontaktów, które wcześniej były dla niego ważne.

Jeżeli do tego dołącza kontrola pieniędzy, sprawdzanie korespondencji, ograniczanie prywatności albo wywieranie presji na zmianę dokumentów majątkowych, sytuacja staje się poważniejsza.

Takie zachowania mogą występować w różnych relacjach przemocowych i nie są charakterystyczne wyłącznie dla oszustów matrymonialnych.

Oceniając sytuację, warto więc zapytać: czy w tym związku zachowuję prawo do odmowy, własnych pieniędzy, kontaktów i samodzielnych decyzji?

Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, mamy realny problem wymagający działania, nawet bez dowodu, że ktoś ukończył kurs uwodzenia.

4. Co mówią badania o oszustwach romantycznych i ich skutkach?

Psychologia dostarcza istotnej wiedzy na temat manipulacji w relacjach, ale zakres tej wiedzy trzeba przedstawiać uczciwie.

Wiele badań dotyczy oszustw na portalach randkowych, w mediach społecznościowych oraz kontaktów internetowych opartych na fałszywej tożsamości. To nie jest dokładnie ta sama sytuacja co związek dwojga ludzi mieszkających razem.

Zebrane wyniki pomagają rozumieć możliwe mechanizmy. Nie pozwalają natomiast uznać konkretnej partnerki za sprawczynię przestępstwa.

Oszustwo może oznaczać podwójną stratę

Whitty i Buchanan (2016) opisali psychologiczne następstwa oszustw romantycznych, zwracając uwagę na szczególny charakter krzywdy.

Osoba oszukana może stracić pieniądze, ale jednocześnie przeżywa utratę związku, który uważała za prawdziwy.

W badaniu jakościowym dla wielu uczestników utrata relacji okazywała się bardziej bolesna niż strata finansowa.

To tłumaczy, dlaczego odkrycie manipulacji może prowadzić do doświadczeń przypominających żałobę. Człowiek traci nie tylko partnera, lecz także wyobrażenie wspólnej przeszłości i przyszłości.

Manipulacja nie wymaga niezwykłej inteligencji sprawcy

Przegląd Lazarusa i współpracowników (2023), obejmujący 26 badań empirycznych opublikowanych w latach 2000–2021, opisał techniki budowania zaufania i wpływania na osoby uwikłane w oszustwa romantyczne.

Istotna jest powtarzalność określonych sposobów oddziaływania: tworzenie wiarygodnej historii, budowanie przywiązania, wykorzystywanie emocji i stopniowe kierowanie relacji ku korzyściom materialnym.

Nie oznacza to jednak istnienia jednego uniwersalnego scenariusza. Sprawcy różnią się sposobami działania, a osoby poszkodowane nie tworzą jednolitej grupy.

Konsekwencje psychiczne bywają długotrwałe

Bai i współpracownicy (2026) przeanalizowali 21 badań nad psychicznymi i psychospołecznymi następstwami różnych oszustw finansowych.

Wyniki wskazują na związki doświadczenia oszustwa z nasilonym lękiem, objawami depresyjnymi, wstydem, obwinianiem siebie, pogorszeniem jakości życia i utratą zaufania.

Szczególnie ważny jest wniosek, że rozmiar cierpienia nie musi odpowiadać wielkości straty pieniężnej.

Można stracić stosunkowo niewielką sumę i doznać bardzo głębokiego kryzysu zaufania. Można też nie stracić pieniędzy, lecz cierpieć z powodu samego podejrzenia, że bliskość została zbudowana na kłamstwie.

Trzeba przy tym zaznaczyć, że przegląd obejmował różne rodzaje oszustw i zróżnicowane metodologicznie badania. Nie ustalał, jak często podobne konsekwencje występują u osób jedynie podejrzewających partnera o nieuczciwość.

Czy można rozpoznać kłamstwo po zachowaniu?

Tu pojawia się wynik, który powinien ostudzić pewność siebie domowych detektywów.

Bond i DePaulo (2006) przeanalizowali wyniki badań dotyczących trafności oceniania prawdomówności. W objętych analizą zadaniach ludzie rozpoznawali prawdę i kłamstwo średnio z trafnością około 54 procent.

Nie jest to wynik pozwalający traktować intuicję jako wiarygodny wykrywacz kłamstw.

Zmieniony ton głosu, spuszczenie wzroku, łzy, zdenerwowanie albo uśmiech nie stanowią samodzielnego dowodu oszustwa.

Dlatego kiedy partnerka zaprzecza oskarżeniom, jej płacz nie potwierdza automatycznie manipulacji. Może być szczerym cierpieniem, reakcją obronną, stresem albo próbą wpływania na rozmówcę.

Bez dodatkowych danych nie sposób tego rozstrzygnąć.

Czego nadal nie wiemy?

Bilz, Shepherd i Johnson (2023) wskazali w swoim przeglądzie, że mimo rosnącego zainteresowania oszustwami romantycznymi liczba solidnych badań empirycznych nad określonymi mechanizmami nadal jest ograniczona.

Brakuje zwłaszcza wiarygodnych podstaw do oceny, jak często osoby po komercyjnych kursach uwodzenia podejmują świadome próby oszustw finansowych wobec partnerów.

Nie ma także naukowo potwierdzonego zestawu zachowań, który pozwalałby z pewnością zidentyfikować osobę realizującą taki plan.

Badania dają nam więc argumenty do ostrożności i ochrony własnych granic. Nie zastąpią dowodów dotyczących konkretnego związku.

5. Największa pułapka: kiedy każde zachowanie staje się dowodem

Załóżmy, że mężczyzna słyszy od znajomego, iż jego partnerka chciała zdobyć bogatego Polaka.

Od tej chwili zaczyna analizować przeszłość.

Pierwsza podeszła? Widocznie wybrała cel.

Często mówiła, że go kocha? Pewnie stosowała bombardowanie miłością.

Przytulała się wieczorem? Może była to wyuczona technika.

Poprosiła o pomoc finansową? A więc wszystko się zgadza.

Problem polega na tym, że każde z tych zachowań może występować również w autentycznym związku.

Psychologia nazywa taki sposób selekcjonowania informacji błędem potwierdzenia. Kiedy przyjmujemy określoną hipotezę, łatwiej zauważamy dane, które ją wspierają, a mniej uwagi poświęcamy informacjom niezgodnym z naszym przekonaniem.

Może pojawić się także myślenie retrospektywne. Dzisiejsza wiadomość zmienia sposób, w jaki pamiętamy wcześniejsze wydarzenia.

Wspólna kolacja sprzed pół roku, wcześniej odbierana jako romantyczna, nagle staje się elementem domniemanego planu. Ten sam fakt otrzymuje zupełnie inną interpretację.

Nie znaczy to, że podejrzenia trzeba lekceważyć. Trzeba jedynie odróżnić dowód od historii, którą umysł buduje wokół niepewności.

W opisywanym przypadku istnieją co najmniej trzy możliwe scenariusze.

Pierwszy: informacja jest prawdziwa, partnerka rzeczywiście wcześniej deklarowała zamiar wykorzystania bogatego mężczyzny i nadal realizuje taki cel.

Drugi: informacja o kursie jest prawdziwa, lecz przedstawiona interpretacja jej intencji jest błędna, przesadzona albo nieaktualna. Osoba mogła zmienić swoje poglądy, motywacje czy sposób traktowania relacji.

Trzeci: informator przekazał wiadomość nieprawdziwą, wyrwaną z kontekstu albo motywowaną osobistym konfliktem.

Każdy scenariusz wymaga innej oceny.

Informator także jest źródłem podlegającym weryfikacji. To, że zna partnerkę i pochodzi z tego samego kraju, nie oznacza automatycznie, że jego relacja jest prawdziwa.

Warto ustalić, czy sam słyszał opisywane wypowiedzi, kiedy miały paść, czy istnieją wiadomości lub inne materiały potwierdzające tę historię oraz czy ma powód, aby przedstawić kobietę w niekorzystnym świetle.

Nie należy natomiast próbować zdobywać dowodów poprzez włamywanie się do jej telefonu, kont internetowych, poczty czy prywatnej korespondencji.

Ochrona własnych interesów nie daje prawa do naruszania cudzej prywatności.

6. Co zrobić, gdy podejrzewasz, że partnerka wykorzystuje cię finansowo?

Proponuję pięć działań, które można podjąć bez publicznego oskarżania partnerki i bez rozstrzygania z góry, czy informator mówi prawdę.

Krok pierwszy. Oddziel fakty od interpretacji

Przygotuj trzy odrębne zapisy.

W pierwszym umieść fakty, których jesteś bezpośrednim świadkiem. Na przykład: partnerka poprosiła o konkretną sumę, otrzymała dostęp do wspólnego konta, naciskała na podpisanie określonego dokumentu.

W drugim zapisz informacje z drugiej ręki. Tutaj znajdzie się wiadomość o kursie oraz domniemanych wypowiedziach dotyczących bogatego Polaka.

W trzecim zapisz własne interpretacje: podejrzenie manipulacji, utraty pieniędzy, nieuczciwych intencji.

Taki podział jest potrzebny, ponieważ silny lęk potrafi zacierać granicę między tym, czego rzeczywiście doświadczyliśmy, a tym, czego się obawiamy.

Nie jest to procedura wykrywania oszustwa. To sposób uporządkowania materiału, który później może posłużyć do spokojnej rozmowy, konsultacji psychologicznej albo porady prawnej.

Jeśli nie potrafisz rozdzielić tych trzech kategorii, poproś zaufaną, niezależną osobę o wspólne przejrzenie notatek.

Krok drugi. Zabezpiecz finanse bez prowokowania konfliktu

Jeśli masz obawy dotyczące majątku, nie podejmuj nowych zobowiązań pod wpływem presji emocjonalnej.

Nie udzielaj pochopnie pożyczek, nie podpisuj pełnomocnictw, nie przekazuj danych bankowych, nie poręczaj kredytów i nie przenoś własności nieruchomości, aby ratować związek albo udowadniać uczucie.

Sprawdź bezpieczeństwo swoich kont, haseł i urządzeń. Jeżeli ktoś uzyskał dostęp do twojego indywidualnego rachunku bez uprawnienia, skontaktuj się z bankiem.

To szczególnie ważne, gdy partnerka zna twoje dane logowania, ma dostęp do dokumentów finansowych albo istnieją nierozliczone przelewy.

Jeżeli dysponujecie wspólnym rachunkiem, wspólnie nabytym majątkiem lub obowiązują was określone umowy, nie próbuj jednostronnie odbierać drugiej osobie przysługujących jej praw. Najpierw uzyskaj poradę prawną.

Zabezpieczenie finansów powinno zmniejszać ryzyko, a nie tworzyć nowe.

Krok trzeci. Zweryfikuj przekazaną informację

Spróbuj ustalić, co informator rzeczywiście wie.

Możesz zapytać: czy sam był świadkiem wypowiedzi o zdobyciu bogatego Polaka? Czy zna nazwę kursu? Z jakiego okresu pochodzi informacja? Czy istnieje zachowana korespondencja? Czy przedstawione słowa były dosłowną deklaracją, żartem czy interpretacją informatora?

Nie traktuj odmowy przedstawienia dowodów jako automatycznego potwierdzenia kłamstwa. Jednocześnie nie buduj oskarżenia wyłącznie na czyjejś pewności siebie.

Zachowaj otrzymane wiadomości, dokumenty dotyczące własnych transakcji oraz korespondencję, do której masz legalny dostęp. Nie publikuj ich w internecie i nie rozsyłaj w celu zawstydzenia partnerki.

Jeżeli doszło do przekazania pieniędzy wskutek prawdopodobnego wprowadzenia w błąd, możesz skonsultować materiał z prawnikiem i rozważyć zawiadomienie odpowiednich organów.

Przedstawiaj wtedy zdarzenia i dowody, nie własną diagnozę osobowości partnerki.

Krok czwarty. Porozmawiaj, gdy warunki są bezpieczne

Nie każda sytuacja wymaga natychmiastowej konfrontacji. Jeżeli obawiasz się przemocy, gróźb albo gwałtownej eskalacji, najpierw przygotuj plan bezpieczeństwa i uzyskaj pomoc.

Jeśli nie występują takie okoliczności, spokojna rozmowa może być ważnym źródłem informacji.

Możesz powiedzieć:

„Dotarła do mnie informacja, że przed naszym poznaniem uczestniczyłaś w kursie uwodzenia zamożnych mężczyzn i miałaś mówić o związku dla pieniędzy. Nie wiem, czy to prawda. Ta wiadomość bardzo podważyła moje zaufanie. Chcę usłyszeć twoje wyjaśnienie i porozmawiać o tym, jak budujemy naszą relację, zwłaszcza w sprawach finansowych”.

Zwróć uwagę na treść odpowiedzi, możliwość spokojnego zadawania pytań i gotowość do przejrzystych ustaleń.

Nie próbuj rozpoznawać kłamstwa po samym tonie głosu, płaczu czy zdenerwowaniu.

Nie przedstawiaj także samego zaprzeczenia jako dowodu winy. Jeśli każde wyjaśnienie uznasz za manipulację, rozmowa nie będzie miała możliwości przynieść żadnego rozstrzygnięcia.

Niezależnie od jej odpowiedzi masz prawo powiedzieć, że do czasu wyjaśnienia sytuacji nie podejmiesz nowych wspólnych zobowiązań finansowych.

Krok piąty. Przygotuj plan bezpieczeństwa i niezależną ocenę

Jeśli czujesz się fizycznie zagrożony w swoim domu, ustal, gdzie możesz bezpiecznie przebywać i do kogo zadzwonisz w razie eskalacji.

Porozmawiaj z zaufaną osobą, której nie zależy na narzuceniu ci określonego wyniku sprawy.

W razie potrzeby przygotuj dostęp do własnych dokumentów, telefonu, leków i niezbędnych rzeczy osobistych. Nie podejmuj działań odwetowych ani nie próbuj samodzielnie i siłowo usuwać partnerki z mieszkania. Status prawny jej pobytu i korzystania z nieruchomości może wymagać indywidualnej oceny.

Przy realnym zagrożeniu bezpieczeństwa fizycznego skorzystaj z pomocy odpowiednich służb.

Psycholog może pomóc ocenić twoje funkcjonowanie emocjonalne, mechanizmy relacyjne i sposób podejmowania decyzji. Prawnik zajmie się ochroną interesów majątkowych. Bank może pomóc zabezpieczyć rachunki.

Żaden z tych specjalistów nie powinien obiecywać, że na podstawie kilku zdań ustali prawdziwe uczucia partnerki.

7. Dlaczego sprawdzanie partnerki może przerodzić się w obsesję?

Człowiek, który dowiedział się o możliwej manipulacji, często odczuwa silną potrzebę zdobycia absolutnej pewności.

Zaczyna od jednej rozmowy, następnie sprawdza historię znajomości, stare zdjęcia, wiadomości i zachowania.

Każda kolejna informacja przynosi chwilową ulgę albo nową wątpliwość.

W rezultacie życie zamienia się w niekończące się dochodzenie.

Taki sposób reagowania może nasilać napięcie, szczególnie kiedy nie istnieje możliwość jednoznacznego potwierdzenia lub obalenia otrzymanej informacji.

Pojawia się również koszt psychologiczny: bezsenność, drażliwość, pogorszenie koncentracji, unikanie kontaktów, spadek efektywności zawodowej i trudności w podejmowaniu codziennych decyzji.

Czasem człowiek podejrzewa już nie tylko partnerkę, ale również własną pamięć i zdolność oceniania ludzi.

Powtarza sobie, że skoro mógł zostać oszukany w miłości, nie może ufać własnemu osądowi w żadnej sprawie.

To szczególnie bolesna konsekwencja utraty poczucia bezpieczeństwa.

Trzeba jednak rozróżnić dwie sytuacje.

W pierwszej istnieje rzeczywiste zagrożenie finansowe albo przemoc i konieczne są konkretne działania ochronne.

W drugiej dominuje niepewność, lecz człowiek próbuje ją usunąć poprzez coraz intensywniejszą analizę, która nie przynosi rozstrzygnięcia.

W obu przypadkach nie pomaga kompulsywne kontrolowanie partnerki.

Zamiast nieustannego sprawdzania ustal określony zakres informacji, które rzeczywiście możesz zweryfikować. Wyznacz czas na podjęcie konkretnych decyzji dotyczących granic i bezpieczeństwa. Pozostałą energię skieruj na sen, pracę, kontakty społeczne i odzyskiwanie zwykłego rytmu dnia.

Nie musisz posiadać absolutnej pewności co do cudzych intencji, aby odmówić podpisania umowy, ograniczyć własne wydatki albo zdecydować, że określony sposób traktowania jest dla ciebie nieakceptowalny.

To rozróżnienie może być ważniejsze od najbardziej szczegółowej analizy kursów uwodzenia.

8. Kiedy podejrzenie oszustwa warto skonsultować z psychologiem?

Nie trzeba czekać, aż dojdzie do utraty pieniędzy czy rozpadu związku.

Powodem konsultacji może być samo silne poczucie dezorientacji i zagrożenia, zwłaszcza gdy utrudnia sen, pracę, codzienne funkcjonowanie lub podejmowanie decyzji.

Z perspektywy psychologicznej istotne są trzy obszary.

Pierwszy to emocjonalne konsekwencje niepewności. Lęk, wstyd, gniew i poczucie upokorzenia mogą pojawić się nawet wtedy, gdy ostatecznie nie potwierdzi się podejrzenie oszustwa.

Drugi obszar to jakość relacji. Warto przeanalizować, czy występuje wzajemność, szacunek dla granic, swoboda odmowy oraz poczucie bezpieczeństwa.

Trzeci dotyczy decyzji podejmowanych pod presją. Zakochany człowiek może obawiać się utraty partnerki, a jednocześnie bać się pozostania w związku. Taki konflikt utrudnia racjonalną ocenę dostępnych możliwości.

Konsultacja psychologiczna nie polega na tym, że specjalista orzeka, czy nieobecna partnerka jest oszustką.

Nie można rzetelnie diagnozować cudzych intencji na podstawie jednostronnej relacji.

Można natomiast zająć się wpływem sytuacji na osobę zgłaszającą się po pomoc, sposobem regulacji emocji, rozpoznawaniem własnych granic i odzyskiwaniem zdolności podejmowania decyzji.

Jeżeli pojawiają się objawy nasilonego kryzysu, uporczywej bezsenności, znacznego pogorszenia funkcjonowania lub myśli samobójcze, potrzebna może być pilna ocena przez odpowiedniego specjalistę zdrowia psychicznego.

Przy podejrzeniu przestępstwa lub poważnego naruszenia interesów majątkowych konsultacja psychologiczna powinna być uzupełniona pomocą prawną, a w uzasadnionych przypadkach kontaktem z Policją.

Warto też pamiętać, że ofiarami oszustw romantycznych mogą być osoby różnych płci i w różnym wieku. Nie ma powodu, aby mężczyzna wstydził się szukania pomocy tylko dlatego, że zakochał się w młodszej kobiecie.

Zdolność do tworzenia więzi nie jest dowodem naiwności.

9. Czy jesteś jej „ofiarą”? Co możesz zrobić już dzisiaj?

Wróćmy do głównego pytania.

Mężczyzna kocha kobietę młodszą od siebie o 15 lat. To ona zainicjowała znajomość. Zamieszkali razem. Teraz ktoś twierdzi, że wcześniej uczyła się uwodzenia bogatych mężczyzn i planowała zdobycie zamożnego Polaka.

Czy na tej podstawie można uznać, że jest ofiarą oszustwa?

Nie.

Można natomiast stwierdzić, że otrzymał potencjalnie istotną informację, którą powinien potraktować poważnie, lecz zweryfikować.

Samo uczestnictwo w szkoleniu nie przesądza o nieuczciwych zamiarach. Różnica wieku nie jest dowodem manipulacji. Zagraniczne pochodzenie nie mówi niczego rozstrzygającego o moralności ani intencjach partnerki.

Znaczenie mają realne zachowania, dokumenty, przepływy finansowe, respektowanie granic i wiarygodność wyjaśnień.

Najbliższe 24 godziny możesz wykorzystać na jedną rzecz: przygotuj spokojny zapis tego, co rzeczywiście wiesz, oraz wskaż, czy istnieje jakiekolwiek pilne zagrożenie dla twojego bezpieczeństwa lub pieniędzy.

Jeżeli zagrożenie jest bezpośrednie, działaj niezwłocznie i skorzystaj z odpowiedniej pomocy.

Jeżeli go nie ma, nie musisz rozstrzygać całej przyszłości związku w ciągu jednego wieczoru.

Możliwe, że odkryjesz oszustwo. Możliwe też, że ujawnisz trudną, ale prawdziwą historię, która będzie wymagała odbudowania zaufania. Nie można wykluczyć, że informacja otrzymana od osoby trzeciej okaże się nieprawdziwa.

Jako psycholog uważam, że w takiej sytuacji najważniejsza nie jest umiejętność zdemaskowania partnerki za wszelką cenę, lecz odzyskanie prawa do podejmowania decyzji bez lęku, presji i finansowego szantażu.

Miłość wymaga zaufania. Zaufanie natomiast nie oznacza obowiązku rezygnacji z rozsądku.

Jeżeli chcesz uporządkować podobną sytuację podczas konsultacji ze mną, możesz umówić konsultację online lub napisać do mnie przez WhatsApp.

Przeczytaj także

• Tulipan. Dlaczego urok osobisty potrafi zagłuszyć czerwone flagi? – o uwodzeniu, atrakcyjności oszusta i mechanizmach utraty czujności.
• Makiawelizm bez maski – o instrumentalnym traktowaniu innych ludzi, kalkulacji i psychologii manipulacji.
• Nie diagnozuj człowieka – o różnicy między oceną zachowania, stawianiem hipotez i pochopnym przypisywaniem komuś zaburzeń osobowości.

Robert J Błaszczyk

Psycholog · psychotraumatolog · dziennikarz · psychoedukator

Prowadzę konsultacje psychologiczne i psychotraumatologiczne online. Pomagam uporządkować trudności związane ze stresem, przeciążeniem emocjonalnym, relacjami i następstwami trudnych doświadczeń oraz ustalić możliwe kolejne kroki.

W pracy wykorzystuję psychoedukację, analizę funkcjonalną zachowania, dialog motywacyjny oraz elementy podejścia poznawczo-behawioralnego i skoncentrowanego na rozwiązaniach. Dobieram sposób pracy do sytuacji, potrzeb i celu konsultacji.

Łączę przygotowanie psychologiczne i psychotraumatologiczne, obejmujące suicydologię, z doświadczeniem dziennikarza, coacha, wykładowcy i eksperta komunikacji. Na Psycholog.CLICK przekładam wiedzę psychologiczną na zrozumiałe artykuły i praktyczne wskazówki.

Nie musisz mieć gotowej nazwy swojego problemu. Możemy zacząć od tego, co jest dla Ciebie trudne.

Umów konsultację w ZnanyLekarz

Napisz do mnie przez WhatsApp

Telefon kontaktowy +48 790 404 404.

Konsultacje i działalność Roberta J Błaszczyka

Kiedy przeżywasz kryzys zaufania, problemy w związku, stres, przeciążenie emocjonalne albo trudności związane z podejmowaniem ważnych decyzji, możesz skorzystać z moich konsultacji psychologicznych i psychotraumatologicznych online.

Pomagam przyjrzeć się sytuacji, zrozumieć mechanizmy psychologiczne, uporządkować emocje i ustalić możliwe dalsze działania. Nie obiecuję gotowych odpowiedzi na wszystkie pytania ani natychmiastowego rozwiązania złożonych problemów.

Moja działalność obejmuje również psychoedukację, coaching, warsztaty, zagadnienia komunikacji interpersonalnej oraz przygotowywanie opinii psychologicznych w granicach kompetencji i konkretnego zlecenia. Interesuję się także NLP, medytacją i hipnozą, z rozróżnieniem między ich różnymi podstawami naukowymi i zastosowaniami.

Łączę psychologię z dziennikarstwem, publicystyką, edukacją i działalnością autorską. Rozwijam portale poświęcone psychologii, badaniom naukowym i komunikacji oraz inne niezależne projekty medialne.

Moje oficjalne strony i kanały kontaktu:

1. Umów konsultację w ZnanyLekarz
2. WhatsApp
3. E-mail ogólny · erben.pl@gmail.com
4. Psycholog.CLICK
5. Psychoedukacja.ORG
6. CBSP.PRO
7. TikTok · @psycholog.click
8. Facebook · Psycholog.CLICK
9. ERBEN.PL
10. ProwadzenieImprez.com
11. 1244.yt
12. Publikacje i produkty · Naffy

My Girlfriend Took a Course in Seducing Rich Men. Am I Her “Victim”?

A question you may relate to

I fell deeply in love with a woman who is 15 years younger than me. She approached me first, we moved in together, and I believed we were building a genuine relationship. Recently, someone who knows her told me that before we met, she had attended a course teaching women how to attract wealthy men. According to this person, she had even spoken about finding a rich Polish man for financial reasons. I now question everything about our relationship. I feel deceived, frightened and unsafe, even in my own home. How can I establish whether I am being manipulated and protect myself without unfairly accusing an innocent person?

This question was prepared for this article based on the situation described.

I am a psychologist and a writer who focuses on understanding human behaviour. I am particularly interested in relationships where love, trust and the desire for emotional closeness may become instruments of manipulation. If you have a question you would like me to explore, contact me at psycholog@psycholog.click or through WhatsApp. If you are facing a similar situation and would like to discuss it individually, you can book an online psychological consultation.

Imagine receiving information that suddenly challenges the meaning of your entire relationship. The woman you love may have deliberately learned how to attract wealthy men. Suddenly, everything looks different: her first smile, her decision to approach you, the intensity of the relationship, the decision to live together. Was it genuine love or a carefully prepared strategy?

Before reaching a conclusion, take two steps. Assess your immediate safety and distinguish confirmed facts from allegations. The existence of seduction courses does not establish that a particular person is a fraudster. Repeated financial pressure, deception, violations of personal boundaries and attempts to gain control over another person’s property, however, deserve serious attention regardless of whether anyone has attended such training.

1. Do schools teaching women to seduce wealthy men actually exist?

Yes. Commercial courses teaching women how to attract men, including affluent potential partners, have been documented. The phenomenon is not merely an internet rumour.

One revealing example is the 2019 documentary School of Seduction, directed by Alina Rudnitskaya.

The filmmaker followed three Russian women who attended seduction courses. The participants learned particular ways of presenting themselves, interacting with men and increasing their attractiveness while searching for relationships associated with financial security and social status.

The documentary goes beyond the training itself. It also explores social expectations placed upon women, their desire for economic stability and the tension between financial dependence and personal independence.

That distinction matters.

The film establishes that certain courses operated in Russia. It does not prove that their graduates were committing fraud or participating in a coordinated international scheme to obtain property from foreign men.

In popular reporting, such activities may appear under labels such as geisha schools, femininity academies or courses promising to help women find wealthy husbands.

These labels cover a variety of activities. Some involve conventional flirting, confidence-building and personal presentation. Others may encourage instrumental attitudes towards romantic relationships.

The ethical distinction is not between women who have received training and those who have not. It is between honestly pursuing a relationship and intentionally deceiving another person for personal gain.

Someone may prefer a financially successful partner without engaging in fraud. Equally, financial exploitation can occur without any formal seduction training.

The English expression gold digger is commonly used to describe someone whose interest in a romantic relationship is primarily financial.

It is a social label, not a psychological diagnosis or a legal classification.

Another popular expression, love bombing, refers to overwhelming someone with intense affection, praise and attention. These behaviours may sometimes serve manipulative purposes.

However, intense affection can also be part of genuine romantic attraction.

A woman approaching a man first, expressing love early or showing strong sexual and emotional interest does not automatically indicate calculated manipulation.

Neither her age nor her nationality establishes dishonest intent.

Importantly, there is no reliable evidence establishing Poland as the principal destination for women trained by seduction schools in Eastern Europe. Such a claim would require credible research, not isolated stories or assumptions based on geography.

In the situation described, the relevant questions concern the reliability of the information received, the woman’s actual behaviour and whether there is evidence of financial exploitation.

2. Consider how much this affects your life

Before attempting to investigate your partner, consider what the allegation is doing to your own emotional and practical functioning.

Suspecting betrayal can create intense psychological distress, even when the suspicion ultimately turns out to be mistaken.

The following table is intended to help you reflect on your situation. It is not a diagnostic assessment or a test of your partner’s honesty.

If you are experiencing threats, violence, unlawful confinement or another immediate physical danger, seek emergency assistance.

In Poland, the emergency number is 112. In other countries, use the relevant local emergency service.

Feeling frightened does not in itself prove that another person poses a physical threat. Nevertheless, that fear deserves attention and a practical assessment of safety.

3. How can manipulation exploit romantic attachment?

Relationships involving deliberate exploitation may include three mechanisms that reinforce each other.

Accelerated emotional intimacy

In many relationships, trust develops gradually through shared experiences, reciprocal care and the observation of how both people behave over time.

A manipulative person may deliberately accelerate intimacy to gain access to trust, resources or influence before the other partner has had sufficient opportunity to evaluate the relationship.

Consider a hypothetical example.

A man meets a woman who quickly describes him as extraordinary. Within weeks, she talks about marriage, living together and building a future.

Soon afterwards, a request for money appears.

Does this prove fraud?

No.

The important question is how she responds when he declines, suggests moving more slowly or establishes a financial boundary.

In a healthy relationship, refusal may cause disappointment or disagreement. It should not automatically trigger intimidation, humiliation or emotional blackmail.

In an exploitative relationship, financial assistance may be presented as a compulsory demonstration of love.

The message becomes simple: if you love me, you must pay.

One reaction cannot conclusively reveal a person’s motives. A recurring pattern is far more informative.

Exploiting the protector role

Another mechanism involves appealing to a partner’s sense of responsibility.

Supporting someone we love is a normal part of a relationship. Problems arise when care gradually becomes an obligation to fund every new crisis.

There may be stories involving family emergencies, unpaid debts, professional difficulties, educational expenses or urgent travel.

Such stories are known to feature in certain romance scams. Polish police have also warned about criminals using emotional relationships and apparent emergencies to obtain money.

Yet a legitimate partner may genuinely need financial help.

The relevant issue is not whether a difficult story exists, but whether it is credible, whether financial arrangements are transparent and whether refusal can be expressed without punishment.

Helping someone you love is different from being pressured into financial responsibility through fear of losing their affection.

Gradually reducing independence

A third mechanism concerns isolation and control.

It may begin with criticism of friends, accusations that relatives dislike the relationship or repeated arguments after meetings with people outside the couple.

Over time, a partner may become increasingly dependent on the relationship for emotional support and social contact.

Financial control, interference with private communications and pressure to transfer ownership of property would raise additional concerns.

These behaviours can appear in different forms of coercive or abusive relationships. They are not unique to romance fraud.

A useful question is whether you can say no, retain access to your own money, maintain friendships and make independent decisions without intimidation.

If these basic freedoms are being systematically undermined, the relationship requires serious attention whether or not a seduction course played any role.

4. What does scientific research tell us about romance fraud?

Psychological research provides valuable insights into deception, attachment and the consequences of betrayal.

However, most research on romance scams concerns online relationships, frequently involving fabricated identities and people who have never met in person.

A couple living together represents a different context.

The findings can inform our understanding of possible processes, but cannot establish criminal intent in an individual relationship.

A scam may cause two separate losses

Whitty and Buchanan (2016) explored the psychological impact of online romance scams.

Their research drew attention to a distinctive form of harm: individuals may lose both money and a relationship they believed was genuine.

For many participants, the emotional loss was more distressing than the financial consequences.

This helps explain why discovering deception in a romantic relationship may produce grief-like experiences.

The person may mourn the loss of their partner, their shared history and the future they had imagined.

The distress is not necessarily proportional to the amount of money involved.

Emotional influence does not require extraordinary abilities

Lazarus and colleagues (2023) reviewed 26 empirical studies published between 2000 and 2021 on online romance fraud.

The literature describes methods involving the creation of credible identities, trust-building, emotional attachment and attempts to obtain material benefits.

These methods can be effective because they exploit ordinary processes of human interaction.

People form attachments, respond to expressions of affection and often want to help someone they love.

The review also highlights significant limitations in the evidence and the need to avoid treating every case as an identical sequence of events.

There is no single universally applicable profile of a romance fraudster or victim.

Emotional consequences may persist

Bai and colleagues (2026) conducted a systematic review of 21 studies examining mental health and psychosocial outcomes following different forms of fraud.

The evidence identified associations with anxiety, depressive symptoms, shame, self-blame, reduced quality of life and difficulties trusting others.

An important finding was that psychological harm may persist beyond the financial consequences.

Someone may experience considerable distress after losing a relatively small amount of money because the betrayal challenges their ability to trust and make decisions.

Equally, the suspicion of deception may itself become psychologically disruptive before any financial loss is established.

However, this review covered several forms of fraud, not only romance scams.

Its findings cannot be used to predict how severely a particular individual will be affected or to diagnose someone based on their fears.

Can we identify a liar through body language?

The belief that dishonesty can be reliably recognised from facial expressions or gestures is particularly tempting in emotionally charged relationships.

Bond and DePaulo (2006) analysed research on people’s ability to distinguish lies from truthful statements.

Across the studies included in their meta-analysis, average accuracy was approximately 54 percent.

That figure concerns particular experimental and observational judgement tasks. It is not a direct measurement of the probability that any individual partner is lying.

Nevertheless, it illustrates an important limitation.

Looking away, crying, smiling, becoming angry or showing signs of nervousness cannot independently establish deception.

When confronted with an accusation, an innocent person may become extremely distressed.

A deceptive person may also react emotionally, whether sincerely or strategically.

Without corroborating information, these reactions remain ambiguous.

What remains uncertain?

Bilz, Shepherd and Johnson (2023) reviewed the research literature on online romance scams and identified substantial gaps.

Although the field is expanding, robust empirical studies of particular interactions and vulnerabilities remain comparatively limited.

There is even less evidence concerning the proportion of people attending commercial seduction courses who subsequently engage in financial fraud within face-to-face relationships.

No scientifically validated behavioural checklist can reliably identify a person who allegedly attended one of these courses and is now following a predetermined plan.

Research can help us assess warning signs and understand psychological risks. It cannot replace evidence concerning a specific person.

5. The psychological trap: when everything becomes evidence

Imagine a man receiving information that his girlfriend once intended to find a wealthy Polish partner.

From that moment, he begins reviewing the relationship.

She approached him first. Perhaps she had selected her target.

She frequently expressed affection. Perhaps that was love bombing.

She wanted physical closeness. Perhaps that was part of her training.

She once requested financial assistance. Surely that confirms the story.

The difficulty is that all these behaviours can also occur in genuine relationships.

Confirmation bias describes our tendency to notice and interpret information in ways that support an existing belief.

Once we adopt a particular explanation, contradictory evidence may become harder to recognise.

A related problem occurs when current information changes our interpretation of past events.

A romantic dinner that previously represented affection may suddenly be remembered as a calculated investment.

The facts have not necessarily changed. Their perceived meaning has.

This does not mean dismissing concerns or ignoring warning signs.

It means recognising that a convincing narrative is not necessarily an accurate explanation.

In the situation described, several possibilities remain open.

The first is that the allegation is accurate and the woman deliberately pursued the relationship for financial exploitation.

The second is that she attended a course or previously expressed interest in wealthy partners, but her past statements have been misinterpreted, exaggerated or no longer represent her intentions.

The third is that the informant is mistaken, has misunderstood something or is deliberately providing false information.

These possibilities require different responses.

An informant is a source of information, not automatic proof.

Knowing someone personally or sharing their nationality does not establish the reliability of an allegation.

It is reasonable to ask when the alleged statements were made, whether the informant heard them directly and whether messages or other evidence exist.

It is also relevant to consider possible conflicts or motives that might influence the informant’s account.

However, investigating a relationship does not justify illegally accessing someone else’s telephone, private accounts or correspondence.

Protecting yourself should not involve violating another person’s rights.

6. What should you do if you suspect financial exploitation?

I suggest five practical steps. They allow you to take your concerns seriously without deciding in advance that your partner is guilty.

Step one. Separate facts from interpretations

Create three distinct categories in your notes.

The first should contain facts you personally witnessed or can independently establish.

For example, your partner requested a particular amount of money, gained access to a financial account or asked you to sign a specific document.

The second should contain information received from other people.

This includes the alleged seduction course and the reported statements about finding a wealthy Polish man.

The third should contain your interpretations and concerns.

These might include suspicions of manipulation, fear of financial loss or doubts about your partner’s intentions.

This separation is particularly useful when anxiety makes everything feel equally certain.

It is not a lie-detection method. It is a way to organise information before a difficult conversation, a psychological consultation or legal advice.

If distinguishing these categories proves difficult, consider discussing them with a trusted person who is not personally invested in the outcome.

Step two. Protect your finances without escalating the conflict

If you are concerned about exploitation, avoid making new financial commitments under emotional pressure.

Do not hastily sign guarantees, transfer property, grant powers of attorney, take out loans or provide bank credentials to demonstrate your love.

Review the security of your own accounts, passwords and devices.

If someone has gained unauthorised access to an individual account, contact your bank promptly.

Financial security becomes especially important when a partner has access to sensitive information, significant sums of money or documents affecting ownership.

However, shared accounts and jointly owned property can involve legal rights belonging to both parties.

Do not attempt to deprive someone of their lawful access or property without obtaining appropriate legal advice.

The objective is to reduce risk, not create another conflict or violate another person’s rights.

Step three. Check the original allegation carefully

Try to establish precisely what the informant knows.

Did they personally witness the alleged statements?

Can they identify the course?

When did the training supposedly take place?

Is there preserved correspondence or another form of corroboration?

Was the statement about finding a wealthy Polish man serious, sarcastic, hypothetical or interpreted by someone else?

An informant’s refusal to provide evidence does not automatically mean that they are lying.

However, confidence alone cannot substitute for verification.

Preserve messages you have lawfully received, records of your own financial transactions and other relevant documents.

Do not publish private allegations online or distribute someone’s confidential information to humiliate them.

If money appears to have been obtained through deliberate deception, consult a legal professional and consider reporting the matter to the appropriate authorities.

When describing your concerns, focus on events and evidence rather than speculative psychological labels.

Step four. Have a conversation if doing so is safe

An immediate confrontation is not always advisable.

If you fear violence, intimidation or serious escalation, seek support and prepare a safety plan before addressing the allegation.

When there is no indication of such danger, a calm conversation may provide useful information.

You could say:

“Someone has told me that before we met, you attended a course about attracting wealthy men and spoke about finding a partner for financial reasons. I don’t know whether that information is true. It has affected my trust, and I need to understand what happened. I would also like us to discuss how we handle financial decisions in our relationship.”

Listen to the substance of her response.

Consider whether she can discuss the issue without intimidation, whether relevant facts can be clarified and whether financial boundaries can be established transparently.

Do not interpret tears, anger or nervousness as proof of deception.

Equally, do not assume that a denial establishes innocence without considering other relevant evidence.

A conversation becomes meaningless if every possible answer is treated as confirmation of guilt.

Whatever her explanation, you may reasonably decide to postpone major shared financial commitments until you feel sufficiently informed and safe.

Step five. Prepare a safety plan and seek independent advice

If you feel physically unsafe, identify somewhere you could stay temporarily and someone you could contact in an emergency.

Choose a trusted person who will help you think clearly rather than pressure you to preserve or end the relationship.

If necessary, ensure that you can access your own documents, telephone, medication and essential belongings.

Avoid retaliation or attempts to forcibly remove your partner from the home.

Her legal right to occupy the property may require individual assessment.

Where there is a real and immediate physical threat, contact emergency services.

A psychologist can help you understand your emotions, relationship patterns and decision-making processes.

A lawyer can advise on property, financial obligations and the legal implications of living arrangements.

Your bank can assist with account security.

None of these professionals should claim to be able to determine another person’s true feelings from a brief description.

7. Why investigating your partner can become psychologically consuming

After receiving a serious allegation, many people develop a powerful need for certainty.

They revisit earlier conversations, search for inconsistencies and analyse messages, photographs and memories.

Each new discovery provides temporary reassurance or generates another question.

Eventually, the investigation begins to occupy much of everyday life.

This process can intensify anxiety, particularly when the available information cannot conclusively confirm or disprove the original allegation.

Sleep may deteriorate. Concentration may become difficult. Work and relationships with friends may suffer.

A person may become irritable, emotionally exhausted and increasingly doubtful of their own judgement.

An especially painful thought can emerge: if I was mistaken about someone I loved, perhaps I cannot trust my judgement about anything.

Such a conclusion can undermine self-confidence long after the immediate crisis.

However, two different situations should be distinguished.

In the first, there is evidence of financial exploitation, coercion or danger. Practical protective measures are necessary.

In the second, uncertainty itself has become the central problem, and repeated checking offers no meaningful progress towards resolving it.

Compulsive monitoring is unlikely to be a healthy or reliable solution in either case.

Instead, identify which information can realistically be verified. Limit further investigation to relevant, lawful steps and establish clear decisions concerning your own boundaries.

Continue activities that support psychological stability, including sleep, work, exercise and contact with trusted people.

You do not need complete knowledge of another person’s motives to refuse a financial request or decide that a particular behaviour is unacceptable.

This may be more useful than attempting to reconstruct every possible detail of a seduction course your partner may or may not have attended.

8. When should you seek psychological consultation?

You do not have to wait until you lose money or the relationship ends.

Persistent confusion, fear, sleep problems and difficulty making decisions can justify seeking psychological support.

Three areas are particularly relevant.

The first involves the emotional consequences of uncertainty.

Anxiety, anger, shame and humiliation can arise even when accusations remain unproven.

The second concerns the quality of the relationship.

It is worth examining reciprocity, respect for boundaries, emotional safety and the ability to disagree without intimidation.

The third involves decision-making under pressure.

A person may simultaneously fear losing the relationship and fear remaining in it.

This conflict can make even ordinary decisions extremely difficult.

A psychological consultation should not be an attempt to diagnose someone who is not present.

A psychologist cannot reliably establish whether an absent partner is a fraudster simply by listening to one person’s account.

What a consultation can offer is an opportunity to examine your experience, identify harmful patterns, clarify your needs and develop a more deliberate response.

If symptoms become severe, sleep loss is prolonged, daily functioning deteriorates markedly or suicidal thoughts emerge, urgent assessment by an appropriate mental health professional may be necessary.

Where criminal conduct or substantial financial risk is suspected, psychological support should be complemented by legal advice and, where appropriate, police involvement.

Romance fraud can affect people of different ages and genders.

A man does not need to feel ashamed of seeking help because he fell in love with a younger woman.

The capacity to love and form emotional attachments is not a sign of foolishness.

9. Are you her “victim”? What can you do today?

Return to the original situation.

A man falls in love with a woman who is 15 years younger. She initiated the relationship. They began living together.

Someone now claims that she previously took a course in attracting wealthy men and intended to find a rich Polish partner.

Does this establish that the man is the victim of a romance scam?

No.

It establishes that he has received a potentially significant allegation that deserves careful verification.

Participation in a training course does not prove dishonest intent.

An age difference is not evidence of manipulation.

Foreign nationality is not a meaningful indicator of someone’s honesty or morality.

The relevant issues are actual behaviour, financial transactions, respect for boundaries, reliable evidence and credible explanations.

Over the next 24 hours, take one manageable step: write down what you genuinely know and identify whether there is any urgent risk to your safety or finances.

If you face immediate danger, seek appropriate assistance without delay.

If there is no immediate threat, you do not have to decide the future of the entire relationship in one evening.

You may eventually uncover deliberate exploitation.

You may discover a difficult history that requires an honest discussion and the rebuilding of trust.

You may also learn that the information received from a third party was inaccurate.

As a psychologist, I believe the central objective is to recover your ability to make decisions without fear, emotional pressure or financial coercion.

Love involves trust. Trust should never require surrendering your judgement.

If you would like to discuss a similar situation with me, you can book an online consultation or contact me on WhatsApp.

Read also

• Tulipan. Dlaczego urok osobisty potrafi zagłuszyć czerwone flagi? (in Polish). An exploration of charm, deception and warning signs in romantic relationships.
• Makiawelizm bez maski (in Polish). On instrumental relationships, calculated influence and manipulation.
• Nie diagnozuj człowieka (in Polish). On the difference between observing behaviour and making unsupported psychological diagnoses.

Robert J Błaszczyk

Psychologist · psychotraumatology practitioner · journalist · psychoeducator

I provide online psychological consultations and consultations focused on the psychological impact of traumatic experiences. I help people make sense of stress, emotional overload, relationship difficulties and the effects of distressing experiences, and identify possible next steps.

My work draws on psychoeducation, functional behavioural analysis, motivational interviewing, and elements of cognitive behavioural and solution-focused approaches. I adapt the approach to the person’s circumstances, needs and the purpose of the consultation.

I combine my background in psychology and psychotraumatology, including suicidology, with my experience as a journalist, coach, lecturer and communication specialist. Through Psycholog.CLICK, I turn psychological knowledge into accessible articles and practical guidance.

You do not need to have a name for your difficulty. We can start with what you are finding hard.

Book a consultation via ZnanyLekarz

Contact me on WhatsApp

Contact number +48 790 404 404. Please confirm consultation language options when booking.

Psychological consultations and professional activities

When you are facing a crisis of trust, relationship difficulties, prolonged stress or emotionally overwhelming decisions, you may benefit from an individual psychological consultation.

I provide online psychological and psychotraumatology-focused consultations designed to help people understand their experiences, examine patterns of behaviour, clarify emotional difficulties and consider possible next steps.

My approach does not involve making instant judgements about other people’s personalities or promising a particular outcome.

My broader professional activities include psychoeducation, coaching, communication workshops and psychological opinions within the limits of my competence and the relevant assignment.

My interests and activities also include NLP, meditation and hypnosis, while recognising that these areas differ in their scientific evidence and applications.

Alongside psychological work, I am active in journalism, education, publishing and independent media projects. Through Psycholog.CLICK and Psychoedukacja.ORG, I aim to make psychological knowledge and research accessible to a wider audience.

My official websites and contact channels:

1. Book a consultation via ZnanyLekarz
2. WhatsApp
3. General email · erben.pl@gmail.com
4. Psycholog.CLICK
5. Psychoedukacja.ORG
6. CBSP.PRO
7. TikTok · @psycholog.click
8. Facebook · Psycholog.CLICK
9. ERBEN.PL
10. ProwadzenieImprez.com
11. 1244.yt
12. Publications and products · Naffy

WYKORZYSTANE ŹRÓDŁA I INSPIRACJE

1. Rudnitskaya, A. (2019). School of Seduction. Film dokumentalny. Danish Documentary Production. Materiał dokumentujący funkcjonowanie kursów uwodzenia w Rosji oraz społeczny kontekst poszukiwania zamożnego partnera.
2. Whitty, M. T., Buchanan, T. (2016). The online dating romance scam: The psychological impact on victims – both financial and non-financial. Criminology & Criminal Justice, 16(2), 176–194.
3. Lazarus, S., Whittaker, J. M., McGuire, M. R., Platt, L. (2023). What do we know about online romance fraud studies? A systematic review of the empirical literature (2000 to 2021). Journal of Economic Criminology, 2, 100013.
4. Bilz, A., Shepherd, L. A., Johnson, G. I. (2023). Tainted Love: a Systematic Literature Review of Online Romance Scam Research. Interacting with Computers, 35(6), 773–788.
5. Bai, J., Ho, M.-H., Sung, H.-T., Hung, C.-S., Tsai, J.-H. (2026). Mental health and psychosocial sequelae of fraud victimization: a systematic review. Frontiers in Psychology, 17, 1805536. Publikacja z korektą redakcyjną z 29 kwietnia 2026 r.
6. Bond, C. F., Jr., DePaulo, B. M. (2006). Accuracy of Deception Judgments. Personality and Social Psychology Review, 10(3), 214–234.
7. Komenda Główna Policji (2025). Szukając miłości nie daj się oszukać!. Materiał informacyjny Policji opublikowany 14 lutego 2025 r., dotyczący oszustw romantycznych i ochrony finansowej.