Jestem psychologiem i z pasją zajmuję się psychoedukacją, przekładając wiedzę o psychice na codzienne sytuacje. Zachęcam cię do przesyłania pytań, bo na ich podstawie przygotowuję artykuły na Psycholog.CLICK. Napisz do mnie na erben.pl@gmail.com lub przez WhatsApp, jeśli jest coś, co chcesz lepiej zrozumieć.

Przestań czekać, aż ci się zachce. Czasem działanie pojawia się przed ochotą do działania. Nie oznacza to, że masz ignorować zmęczenie albo pokonywać depresję silną wolą. Oznacza coś znacznie bardziej praktycznego: pierwszy krok możesz zaplanować tak, żeby nie wymagał przypływu entuzjazmu.

Nie potrzebujesz dziś godzinnego treningu. Jeśli zdrowie ci pozwala, możesz założyć buty i wyjść na krótki spacer. Nie musisz przygotować całego CV. Możesz otworzyć dokument i dopisać ostatnie stanowisko.

Chcę jednak od razu doprecyzować tytuł. Motywacja ma znaczenie. Nie zawsze potrzebujesz natomiast poczuć się zmotywowany, żeby zacząć. To rozróżnienie chroni przed zamianą przydatnej wskazówki w kolejne oskarżenie pod własnym adresem.

Ochota nie jest warunkiem rozpoczęcia

„Posprzątam, kiedy będę mieć nastrój”.

„Wyślę CV, kiedy odzyskam pewność siebie”.

„Zacznę ćwiczyć, kiedy pojawi się energia”.

Takie zdania brzmią rozsądnie. Działanie rzeczywiście bywa łatwiejsze, gdy dobrze się czujemy. Problem zaczyna się wtedy, gdy korzystny stan psychiczny staje się obowiązkową przepustką do każdej ważnej czynności.

W potocznym języku motywacją często nazywamy zapał. W psychologii to pojęcie szersze, dotyczące procesów ukierunkowujących i podtrzymujących zachowanie. Możesz nie mieć ochoty pisać CV, a jednocześnie chcieć zmienić pracę. Możesz odczuwać niechęć do spaceru, a zarazem cenić ruch i czas poza domem.

Nie ma tu sprzeczności. Chwilowe samopoczucie i ważny dla ciebie kierunek nie muszą mówić jednym głosem.

Proponuję więc inne pytanie niż „jak sprawić, żeby mi się zachciało?”. Zapytaj: „Co mogę zrobić w obecnym stanie, w rozsądnej skali?”

To pytanie nie wymaga entuzjazmu. Wymaga rozpoznania możliwości. Czasami odpowiedzią będzie pięć minut pracy. Czasami poproszenie kogoś o pomoc. A czasami posiłek i odpoczynek, ponieważ trudno podejmować kolejne wyzwania, gdy od rana nie było nawet chwili na podstawowe potrzeby.

Nie chodzi o to, by przestać słuchać siebie. Chodzi o to, by słuchać dokładniej.

Odkładanie potrafi przynosić ulgę

Wyobraź sobie, że otwierasz ogłoszenie o pracę. Po chwili pojawia się myśl: „Nie mam wystarczającego doświadczenia”. Zamykasz stronę, sprawdzasz telefon i przez moment czujesz się spokojniej.

Zadanie nie zniknęło. Zniknął bezpośredni kontakt z dyskomfortem.

Sirois i Pychyl (2013), w pracy przeglądowo-teoretycznej, opisali prokrastynację jako zjawisko związane między innymi z doraźną regulacją nastroju. Odłożenie nieprzyjemnego zadania może dawać ulgę teraz, podczas gdy jego konsekwencje pozostają dla przyszłego „ja”. To model wyjaśniający część przypadków, a nie dowód, że każde opóźnienie wynika z unikania emocji. Źródło naukowe.

Warto odróżnić prokrastynację od świadomego przesunięcia terminu. Jeżeli odkładasz sprawę, bo jesteś chory, brakuje danych albo ważniejsza jest opieka nad dzieckiem, nie musisz od razu doszukiwać się problemu z samodyscypliną.

Przyjrzyj się raczej temu, co dzieje się bezpośrednio przed rezygnacją. Pojawia się nuda? Wstyd? Obawa przed oceną? Poczucie, że zadanie nie ma końca?

To rozróżnienie zmienia możliwą pomoc. Gdy nie wiesz, od czego zacząć, przyda się instrukcja. Gdy boisz się oceny, kolejne przypomnienie w kalendarzu może nie trafiać w sedno.

Moja propozycja brzmi: nazwij przeszkodę jednym zdaniem. „Odkładam ten dokument, bo obawiam się, że wyjdzie słabo”. Tak sformułowana trudność jest konkretniejsza niż „jestem beznadziejny”. Można nad nią pracować.

Co może zmienić samo działanie

Działanie daje dostęp do informacji, których nie uzyskasz z samego przewidywania. Dopóki nie otworzysz dokumentu, możesz wyobrażać sobie wielogodzinną walkę. Po otwarciu odkryjesz być może, że najpierw trzeba jedynie poprawić datę. Możesz też odkryć realny brak informacji. Oba wyniki pomagają ustalić dalszy krok.

Ważnym punktem odniesienia jest aktywizacja behawioralna, czyli podejście terapeutyczne obejmujące planowanie znaczących aktywności i obserwowanie ich związku z funkcjonowaniem. Przegląd Cochrane Uphoff i współautorów (2020) objął 53 badania z udziałem 5495 dorosłych. Aktywizacja mogła być skuteczniejsza od zwykłej opieki; nie wykazano różnicy względem terapii poznawczo-behawioralnej w analizowanym wyniku skuteczności. Pewność dowodów była przeważnie niska lub umiarkowana, a wyniki głównie krótkoterminowe. Nie jest to dowód, że pojedynczy spacer leczy depresję. Przegląd Cochrane.

Z tego podejścia można zaczerpnąć ostrożną wskazówkę do codzienności: nie zawsze trzeba czekać na poprawę samopoczucia, by podjąć możliwą i sensowną aktywność.

Nie proponuję jednak zapełniania każdej wolnej chwili. Aktywność może oznaczać kontakt z bliską osobą, przygotowanie jedzenia albo powrót do zainteresowania. Wykonanie kolejnych pięciu obowiązków nie musi być tym, czego najbardziej potrzebujesz.

Nie wymagaj też, żeby po każdym kroku pojawiła się przyjemność. Po wysłaniu wiadomości możesz nadal odczuwać napięcie. Mimo to sprawa została rozpoczęta. Zmiana w działaniu i zmiana w emocjach nie zawsze następują jednocześnie.

Dwie osoby, podobne zdanie

Poniższe przykłady są hipotetyczne.

Marta chce zmienić pracę. Ma możliwość poświęcenia kilku minut na CV, ale na widok dokumentu myśli o wszystkich swoich zawodowych rozczarowaniach. Wybiera przeglądanie ofert bez aplikowania. Wieczorem zarzuca sobie brak ambicji.

Zaproponowałbym jej oddzielenie dwóch zadań. Dzisiaj wpisuje trzy obowiązki z ostatniego stanowiska. Oceną całej kariery nie musi zajmować się podczas tych pięciu minut. Jeśli pojawi się krytyczna myśl, może ją zapisać i wrócić do konkretnej czynności.

Joanna również mówi: „Nie mam motywacji”. Jednak od tygodni źle śpi, pracuje ponad siły i opiekuje się bliską osobą. Wieczorem nie ma energii nawet na przygotowanie kolacji.

W jej sytuacji pytanie o kolejny obowiązek może być źle postawione. Pierwszym krokiem do rozważenia będzie uzyskanie pomocy, ograniczenie obciążenia lub konsultacja dotycząca utrzymującego się wyczerpania.

Te historie nie służą samodzielnemu diagnozowaniu. Pokazują, dlaczego nie wystarcza usłyszeć „nie chce mi się” i automatycznie zalecić większą dyscyplinę.

Przed planowaniem zmiany proponuję sprawdzić trzy rzeczy: czy cel ma dla ciebie sens, czy wiesz, co konkretnie zrobić, i czy masz warunki, żeby to wykonać. Brak odpowiedzi na każde z tych pytań wymaga innego rozwiązania.

Cztery sposoby na łatwiejszy początek

1. Zamień duży zamiar w widoczną czynność.

„Ogarnę życie” nie mówi, co zrobić rękami przez najbliższe dwie minuty. „Otworzę dokument i wpiszę nazwę ostatniej firmy” już tak.

Proponuję wybierać krok, którego wykonanie można jednoznacznie zauważyć. Dzięki temu nie musisz oceniać całego siebie. Sprawdzasz wykonanie jednej czynności. Jeśli nawet ona okazuje się zbyt trudna, zmniejsz zakres albo poszukaj brakującego wsparcia.

2. Ustal okazję do działania.

Zamiast „zrobię to później” zapisz: „Kiedy odłożę kubek po śniadaniu, otworzę CV i dopiszę jeden punkt”.

To przykład intencji implementacyjnej, czyli planu „jeśli wydarzy się X, zrobię Y”. Metaanaliza Gollwitzera i Sheerana (2006), obejmująca 94 niezależne testy, wykazała korzystny średni efekt takich planów na osiąganie celów. Nie oznacza to gwarancji powodzenia ani zastąpienia zasobów samym zdaniem. Publikacja w repozytorium Uniwersytetu w Konstancji.

Wybierz moment rzeczywiście dostępny. Plan na godzinę, o której zwykle odbierasz dziecko, będzie konfliktem obowiązków, choćby brzmiał bardzo stanowczo.

3. Usuń jedną przeszkodę przed startem.

Przygotuj potrzebny plik. Połóż buty przy drzwiach. Zapisz pytanie, które chcesz zadać przez telefon. Na czas krótkiej pracy odłóż urządzenie, które cię rozprasza.

To propozycje organizacyjne, nie osobny protokół leczenia. Oceń ich przydatność po tym, czy łatwiej było zacząć, a nie po estetyce planera. System, którego przygotowanie zajmuje więcej czasu niż zadanie, zasługuje na podejrzliwe spojrzenie.

4. Ustal uczciwy punkt zakończenia.

Jeśli umawiasz się ze sobą na pięć minut, po pięciu minutach możesz skończyć. Dalsza praca jest możliwością. Nie ukrytym obowiązkiem.

Najczęstszy błąd w tej formie samopomocy to zamiana małego kroku w podstęp: „Tylko otworzę dokument”, a zaraz potem „skoro już siedzę, muszę skończyć wszystko”. Proponuję zachować pierwotną umowę. Jej celem jest stworzenie wykonalnego początku.

Po zakończeniu zapisz krótko, co zrobiłeś i co utrudniało start. Nie musisz codziennie pisać raportu z własnego istnienia.

Powtarzanie bez kultu idealnej serii

Łatwo zamienić nowy plan w kolejny egzamin. Pierwszego dnia wykonujesz zadanie. Drugiego również. Trzeciego wypada pilna sprawa i uznajesz, że wszystko przepadło.

Lally i współautorzy (2010) badali tworzenie nawyków u 96 ochotników przez 12 tygodni; 82 osoby dostarczyły dane wystarczające do analizy. Powtarzaniu zachowania w stałym kontekście towarzyszył wzrost deklarowanej automatyczności. Jedno pominięcie okazji nie miało istotnego wpływu na proces. Badanie dotyczyło wybranych codziennych zachowań, opierało się na samoopisie i nie ustanawia uniwersalnego terminu powstawania nawyku. Publikacja Lally i współautorów.

Praktycznie proponuję więc planować także powrót. „Jeśli dziś nie wykonam kroku, podejmę go przy następnej ustalonej okazji”. Bez nadrabiania karą, podwajania obowiązków i rozprawy nad charakterem.

Warto też sprawdzać, czy mały krok prowadzi dalej. Jeśli przez trzy tygodnie jedynie otwierasz CV, być może potrzebujesz kolejnego etapu, informacji zwrotnej albo pracy nad lękiem przed aplikowaniem. Początek ma ułatwiać zmianę, nie stawać się jej wiecznym zamiennikiem.

Na najbliższe 24 godziny proponuję prosty eksperyment. Wybierz jedną ważną sprawę. Zapisz czynność na dwie do pięciu minut, realną okazję i moment zakończenia. Po próbie sprawdź, czy ruszyłeś z miejsca i czego się dowiedziałeś. To autorskie ćwiczenie psychoedukacyjne, nie test diagnostyczny ani zwalidowany program.

Zdanie do użycia w rozmowie może brzmieć: „Nie potrzebuję teraz kolejnego przypomnienia. Pomóż mi ustalić pierwszy wykonalny krok”.

Kiedy potrzebujesz czegoś więcej

Nie każdy problem z rozpoczęciem działania jest prokrastynacją.

Utrzymujący się obniżony nastrój, utrata zainteresowań i trudności w codziennym funkcjonowaniu wymagają uwagi. Jeżeli objawy występują przez większość dnia, niemal codziennie, ponad dwa tygodnie, warto zgłosić się po pomoc. Przy znacznym nasileniu nie trzeba czekać na upływ tego czasu. NHS, objawy depresji.

Długotrwałe lub niewyjaśnione zmęczenie również warto omówić z lekarzem. Może mieć różne przyczyny, w tym związane ze snem lub zdrowiem fizycznym. Hasło o motywacji ich nie rozstrzyga. NHS, zmęczenie.

Przy ADHD trudności z organizacją i kończeniem zadań mogą wymagać dostosowania otoczenia oraz odpowiednio dobranego wsparcia lub leczenia. Zainteresowanie celem nie usuwa automatycznie tych trudności. Samo odkładanie zadań nie wystarcza też do rozpoznania ADHD. NHS, ADHD u dorosłych.

Konsultacja psychologiczna może pomóc uporządkować problem i ustalić dalsze postępowanie. W zależności od sytuacji potrzebna może być również konsultacja lekarska, psychiatryczna lub psychoterapia.

Nie znamy jednej wielkości kroku, która zadziała u każdego. Badania nad terapią, planowaniem i nawykami nie dowodzą, że motywacja zawsze pojawi się po rozpoczęciu.

Dlatego nie chcę zostawiać cię z obietnicą nagłego przypływu energii. Proponuję coś, co możesz sprawdzić.

Najpierw jeden mały, możliwy krok. Potem zobacz, co zmienił. Nie musisz czekać na idealny stan psychiczny, żeby spróbować. Nie musisz też udawać, że masz siły, których dziś brakuje.

Robert J Błaszczyk
Psycholog · psychotraumatolog · dziennikarz · psychoedukator

Prowadzę konsultacje psychologiczne i psychotraumatologiczne online. Pomagam uporządkować trudności związane ze stresem, przeciążeniem emocjonalnym, relacjami i następstwami trudnych doświadczeń oraz ustalić możliwe kolejne kroki.

W pracy wykorzystuję psychoedukację, analizę funkcjonalną zachowania, dialog motywacyjny oraz elementy podejścia poznawczo-behawioralnego i skoncentrowanego na rozwiązaniach. Dobieram sposób pracy do sytuacji, potrzeb i celu konsultacji.

Łączę przygotowanie psychologiczne i psychotraumatologiczne, obejmujące suicydologię, z doświadczeniem dziennikarza, coacha, wykładowcy i eksperta komunikacji. Na Psycholog.CLICK przekładam wiedzę psychologiczną na zrozumiałe artykuły i praktyczne wskazówki.

Nie musisz mieć gotowej nazwy swojego problemu. Możemy zacząć od tego, co jest dla Ciebie trudne.

Umów konsultację w ZnanyLekarz
Napisz do mnie przez WhatsApp
Telefon kontaktowy: +48 790 404 404.

Bibliografia

Sirois, F., Pychyl, T. (2013). Procrastination and the Priority of Short-Term Mood Regulation: Consequences for Future Self. Social and Personality Psychology Compass, 7(2), 115–127.
Uphoff, E., Ekers, D., Robertson, L., Dawson, S., Sanger, E., South, E., Samaan, Z., Richards, D., Meader, N., Churchill, R. (2020). Behavioural activation therapy for depression in adults. Cochrane Database of Systematic Reviews, 7, CD013305.
Gollwitzer, P. M., Sheeran, P. (2006). Implementation intentions and goal achievement: A meta-analysis of effects and processes. Advances in Experimental Social Psychology, 38, 69–119.
Lally, P., van Jaarsveld, C. H. M., Potts, H. W. W., Wardle, J. (2010). How are habits formed: Modelling habit formation in the real world. European Journal of Social Psychology, 40(6), 998–1009.
NHS. Symptoms — Depression in adults. Materiał informacyjny, dostęp 21.09.2026.
NHS. Tiredness and fatigue. Materiał informacyjny, dostęp 21.09.2026.
NHS. ADHD in adults. Materiał informacyjny, dostęp 21.09.2026.

You Don’t Need Motivation

I am a psychologist with a passion for psychoeducation and for making psychological knowledge useful in everyday life. I welcome your questions, which help shape the articles I write for Psycholog.CLICK. If there is something you would like to understand better, email me at erben.pl@gmail.com or contact me on WhatsApp.

Stop waiting until you feel like it. Sometimes action comes before the desire to act. This does not mean ignoring exhaustion or trying to overcome depression through willpower. It means something more practical: you can design a first step that does not require a surge of enthusiasm.

You do not need an hour-long workout today. If your health allows, you could put on your shoes and take a short walk. You do not have to complete your entire CV. You could open the document and add your latest position.

Let me clarify the title straight away. Motivation matters. But you do not always need to feel motivated before you begin. That distinction keeps useful advice from becoming another accusation against yourself.

You can begin without feeling ready

“I’ll tidy up when I’m in the mood.”

“I’ll send my CV when I feel confident again.”

“I’ll start exercising when I have more energy.”

These statements sound reasonable. Action really can feel easier when we feel well. The difficulty begins when a favourable mental state becomes a compulsory entry requirement for every important activity.

In everyday language, motivation often means enthusiasm. In psychology, it is a broader concept involving the processes that direct and sustain behaviour. You might have no desire to write your CV while still wanting a different job. You might feel reluctant to go for a walk while valuing movement and time outdoors.

There is no contradiction. Your immediate feelings and a direction that matters to you do not have to agree.

Instead of asking, “How can I make myself feel like doing this?”, I suggest asking: “What could I do in my current state, on a manageable scale?”

This question does not demand enthusiasm. It asks you to assess what is possible. Sometimes the answer will be five minutes of work. Sometimes it will be asking for help. Sometimes it will be food and rest, because taking on another challenge is difficult when your basic needs have been neglected all day.

The aim is to listen to yourself more carefully.

Putting things off can bring relief

Imagine opening a job advertisement. A moment later, a thought appears: “I don’t have enough experience.” You close the page, check your phone and briefly feel calmer.

The task has not disappeared. Your immediate contact with the discomfort has.

In their theoretical review, Sirois and Pychyl (2013) described procrastination as involving short-term mood regulation, among other processes. Postponing an unpleasant task can provide relief now while leaving the consequences to your future self. This model helps explain some cases; it does not establish that every delay involves emotional avoidance. Research source.

It helps to distinguish procrastination from a deliberate change of schedule. If you postpone something because you are ill, lack essential information or need to care for a child, you do not automatically have a self-discipline problem.

Look instead at what happens just before you disengage. Is there boredom? Shame? Fear of being judged? A sense that the task has no end?

The distinction changes what might help. If you do not know where to start, you may need instructions. If you fear judgement, another calendar reminder may miss the point.

My suggestion is to name the obstacle in one sentence: “I’m postponing this document because I’m afraid it won’t be good enough.” That is more specific than “I’m hopeless.” It gives you something to work with.

What taking action can change

Action provides information that anticipation alone cannot supply. Before opening a document, you might imagine hours of struggle. Once you open it, you may discover that the first task is simply correcting a date. You may also discover a genuine information gap. Either outcome helps identify the next step.

A useful reference point is behavioural activation, a therapeutic approach involving planned meaningful activities and monitoring their relationship with functioning. Uphoff and colleagues’ Cochrane review (2020) included 53 studies involving 5,495 adults. Behavioural activation may outperform usual care; no difference from cognitive behavioural therapy was found for the treatment efficacy outcome examined. Evidence certainty was mostly low to moderate, and findings mainly concerned the short term. This does not show that a single walk treats depression. Cochrane review.

A cautious everyday lesson is that you do not always have to wait for your mood to improve before attempting a manageable, meaningful activity.

I am not suggesting that you fill every free moment. An activity could involve contacting someone close to you, preparing food or returning to an interest. Completing five more obligations may not be what you need most.

Nor should you require every step to produce pleasure. You may still feel tense after sending a message. Nevertheless, the matter has been started. Behavioural change and emotional change do not always happen together.

Two people, similar words

The following examples are hypothetical.

Marta wants to change jobs. She can set aside a few minutes for her CV, but seeing the document brings up thoughts of every professional disappointment. She browses vacancies without applying. That evening, she accuses herself of lacking ambition.

I would suggest separating two tasks. Today, she writes down three responsibilities from her latest position. She does not need to evaluate her entire career during those five minutes. If a critical thought appears, she can note it and return to the specific activity.

Joanna also says, “I have no motivation.” But she has been sleeping poorly for weeks, working beyond her capacity and caring for a relative. By evening, she barely has the energy to prepare dinner.

In her situation, asking about another obligation may be the wrong starting point. A first step to consider could be obtaining help, reducing demands or seeking a consultation about persistent exhaustion.

These stories are not tools for self-diagnosis. They show why hearing “I don’t feel like it” is not enough to justify an automatic prescription for greater discipline.

Before planning a change, I suggest checking three things: whether the goal matters to you, whether you know precisely what to do and whether you have the conditions needed to do it. A missing answer to each question calls for a different response.

Four ways to make starting easier

1. Turn a large intention into an observable action.

“Get my life together” does not tell you what to do with your hands during the next two minutes. “Open the document and enter the name of my latest employer” does.

I suggest choosing a step whose completion is easy to recognise. You then assess one action rather than your whole worth as a person. If even that step is too difficult, reduce its scope or identify the support you are missing.

2. Choose an occasion for action.

Instead of “I’ll do it later”, write: “When I put down my cup after breakfast, I will open my CV and add one bullet point.”

This is an implementation intention: a plan linking a situation to a response. Gollwitzer and Sheeran’s meta-analysis (2006), covering 94 independent tests, found a beneficial average effect of these plans on goal achievement. It does not guarantee success or mean that a sentence can replace necessary resources. Publication in the University of Konstanz repository.

Choose a genuinely available moment. A plan scheduled for the time you usually collect your child creates a conflict of obligations, however determined its wording sounds.

3. Remove one obstacle before starting.

Prepare the file you need. Leave your shoes by the door. Write down the question you want to ask on the phone. Put aside a distracting device during a short period of work.

These are organisational suggestions, not a separate treatment protocol. Judge their usefulness by whether starting became easier, not by how attractive your planner looks. A system that takes longer to prepare than the task itself deserves a sceptical glance.

4. Set an honest stopping point.

If you agree with yourself to work for five minutes, you may stop after five minutes. Continuing is an option, not a concealed obligation.

A common self-help mistake is turning a small step into a trap: “I’ll just open the document”, immediately followed by “Now that I’m here, I have to finish everything”. I suggest honouring the original agreement. Its purpose is to create a manageable beginning.

Afterwards, briefly note what you did and what made starting difficult. You do not need to produce a daily report on your entire existence.

Repetition without a perfect streak

A new plan can easily become another examination. You complete the task on day one. Then on day two. On day three, something urgent happens, and you conclude that everything has fallen apart.

Lally and colleagues (2010) followed habit formation in 96 volunteers for 12 weeks; 82 provided sufficient data for analysis. Repeating behaviours in a consistent context accompanied increasing self-reported automaticity. Missing one opportunity did not materially affect the process. The study concerned selected everyday behaviours, relied on self-report and does not establish a universal deadline for forming a habit. Lally and colleagues’ study.

My practical suggestion is to plan your return as well: “If I miss today’s step, I will try again at the next planned opportunity.” No punishment, doubled workload or trial of your character is required.

It is also worth checking whether your small step leads anywhere. If you have spent three weeks merely opening your CV, you may need another stage, feedback or help addressing the fear of applying. A beginning should make change easier rather than becoming a permanent substitute for it.

For the next 24 hours, I suggest a simple experiment. Choose one matter that is important to you. Write down a two-to-five-minute action, a realistic occasion and a stopping point. Afterwards, assess whether you made a start and what you learned. This is an original psychoeducational exercise, not a diagnostic test or a validated programme.

One sentence you could use in a conversation is: “I don’t need another reminder right now. Help me identify the first manageable step.”

When you need more support

Not every difficulty with starting is procrastination.

Persistent low mood, loss of interest and difficulties with everyday functioning deserve attention. If symptoms occur for most of the day, nearly every day, for more than two weeks, seek help. When symptoms are severe, you do not need to wait that long. NHS, depression symptoms.

Persistent or unexplained fatigue is also worth discussing with a doctor. It can have various causes, including sleep problems and physical health conditions. A slogan about motivation cannot determine which applies. NHS, tiredness and fatigue.

With ADHD, difficulties organising and completing tasks may require environmental adjustments and appropriate support or treatment. Being interested in a goal does not automatically remove these difficulties. Postponing tasks alone is also insufficient to establish an ADHD diagnosis. NHS, adult ADHD.

A psychological consultation can help clarify the problem and identify next steps. Depending on the circumstances, medical or psychiatric assessment or psychotherapy may also be appropriate.

We do not know a single step size that works for everyone. Research on therapy, planning and habits does not establish that motivation always follows starting.

I therefore do not want to leave you with a promise of a sudden burst of energy. I am offering something you can try.

Take one small, manageable step. Then see what it changes. You do not have to wait for a perfect mental state before trying. You also do not have to pretend to have energy that is missing today.

Robert J Błaszczyk
Psychologist · psychotraumatology practitioner · journalist · psychoeducator

I provide online psychological consultations and consultations focused on the psychological impact of traumatic experiences. I help people make sense of stress, emotional overload, relationship difficulties and the effects of distressing experiences, and identify possible next steps.

My work draws on psychoeducation, functional behavioural analysis, motivational interviewing, and elements of cognitive behavioural and solution-focused approaches. I adapt the approach to the person’s circumstances, needs and the purpose of the consultation.

I combine my background in psychology and psychotraumatology, including suicidology, with my experience as a journalist, coach, lecturer and communication specialist. Through Psycholog.CLICK, I turn psychological knowledge into accessible articles and practical guidance.

You do not need to have a name for your difficulty. We can start with what you are finding hard.

Book a consultation via ZnanyLekarz
Contact me on WhatsApp
Contact number: +48 790 404 404. Consultations are offered in Polish; please ask about other language options.

References

Sirois, F., Pychyl, T. (2013). Procrastination and the Priority of Short-Term Mood Regulation: Consequences for Future Self. Social and Personality Psychology Compass, 7(2), 115–127.
Uphoff, E., Ekers, D., Robertson, L., Dawson, S., Sanger, E., South, E., Samaan, Z., Richards, D., Meader, N., Churchill, R. (2020). Behavioural activation therapy for depression in adults. Cochrane Database of Systematic Reviews, 7, CD013305.
Gollwitzer, P. M., Sheeran, P. (2006). Implementation intentions and goal achievement: A meta-analysis of effects and processes. Advances in Experimental Social Psychology, 38, 69–119.
Lally, P., van Jaarsveld, C. H. M., Potts, H. W. W., Wardle, J. (2010). How are habits formed: Modelling habit formation in the real world. European Journal of Social Psychology, 40(6), 998–1009.
NHS. Symptoms — Depression in adults. Patient information; accessed 21 September 2026.
NHS. Tiredness and fatigue. Patient information; accessed 21 September 2026.
NHS. ADHD in adults. Patient information; accessed 21 September 2026.

Konsultacje i współpraca

Zrozumieć, co cię zatrzymuje. Wybrać możliwy krok.

Nie zawsze potrzebujesz kolejnej rady o dyscyplinie. Czasem warto spokojnie przyjrzeć się przeciążeniu, emocjom, relacjom i oczekiwaniom, które utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Prowadzę konsultacje psychologiczne i psychotraumatologiczne online. Pomagam uporządkować sytuację, nazwać trudności i rozważyć dalsze działania. Nie musisz przychodzić z gotową diagnozą ani dokładnym planem zmiany. Możemy zacząć od konkretnej sprawy, która dziś najbardziej zajmuje twoje myśli.

Przyjmuję również zapytania dotyczące sporządzania opinii psychologicznych, w tym przeznaczonych do wykorzystania w postępowaniach sądowych, w zakresie przyjmowanego zlecenia i moich kompetencji.

Moja działalność obejmuje coaching oraz obszary eksperckie związane z NLP, medytacją i hipnozą. Nie traktuję tych obszarów jako metod o jednakowym poziomie dowodów ani uniwersalnych sposobów leczenia.

Jako dziennikarz, psychoedukator i ekspert komunikacji jestem otwarty na współpracę przy warsztatach, projektach edukacyjnych, materiałach medialnych i przedsięwzięciach wymagających jasnego, odpowiedzialnego przekazu.

Napisz, czego potrzebujesz. Ustalimy, czy proponowany zakres współpracy odpowiada twojej sytuacji i jaki może być następny krok.

Robert J Błaszczyk · Psycholog.CLICK

Umów konsultację · WhatsApp · Psycholog.CLICK · TikTok @psycholog.click · Facebook Psycholog.CLICK · ERBEN.PL · ProwadzenieImprez.com · 1244.yt · Publikacje i produkty w Naffy

Consultations and collaboration

Understand what is holding you back. Identify a manageable next step.

You do not always need another piece of advice about discipline. Sometimes it helps to examine the demands, emotions, relationships and expectations that make everyday functioning difficult.

I provide online psychological consultations and consultations focused on the psychological impact of traumatic experiences. I help clarify your circumstances, identify difficulties and consider next steps. You do not need an established diagnosis or a detailed plan for change. We can begin with the particular issue occupying your thoughts today.

I also welcome enquiries about psychological reports, including reports intended for use in court proceedings, within the agreed scope of the commission and my professional competencies.

My activities include coaching and specialist work concerning NLP, meditation and hypnosis. I do not present these areas as having equivalent evidence bases or as universal treatments.

As a journalist, psychoeducator and communication specialist, I welcome collaboration on workshops, educational projects, media content and initiatives requiring clear, responsible communication.

Tell me what you need. We can establish whether the proposed scope of collaboration fits your circumstances and what the next step might involve. Consultations are offered in Polish; please enquire about other language options.

Robert J Błaszczyk · Psycholog.CLICK

Book a consultation · WhatsApp · Psycholog.CLICK · TikTok @psycholog.click · Facebook Psycholog.CLICK · ERBEN.PL · ProwadzenieImprez.com · 1244.yt · Publications and products on Naffy

Propozycje „Przeczytaj także”

Terapeutyczne lenistwo? — uzupełnienie o odpoczynku; tytuł i adres potwierdzone w wynikach wyszukiwania, pełny odczyt niedostępny.
Rzucisz palenie! — rozwinięcie tematu planowania zmiany i ograniczeń polegania wyłącznie na silnej woli; stronę odczytano.

Share this content: